hoi allemaal,

na wat tips van de trainer kon ik de spanning wat loslaten; ik kon weer concreet iets doen.
maar gister opweg naar huis poepte ze eerst al op de stoep nadat ik
haar uitgebreid op het gras de gelegenheid had gegeven en vervolgens
dacht ze bij iedereen met hakken aan hee dat is vast iemand die wij
kennen. ze liep ook met hetzelfde loopje uit iemand van mijn klas
waar ik vaak mee optrek. ze was gewoon wat slordig en niet zo
geconcentreerd.
vanmorgen stond ik ruim optijd buiten aan de overkant in het gras. er
kwam een plasje en ik dacht dat ze misschien ook wel gepoept had, ik
was niet zeker en besloot gewoon maar rustig aan te gaan lopen.
tot het uitlaatveld geen gekke dingen, ze was zelfs super netjes bezig
en ik dacht dus: ja hoor ze heeft net echt gepoept die ene keer dat ze
langer zat. en naar mijn hand toekwam voor een lekker hapje.
ik gaf haar op het uitlaatveld nog even de ruimte maar dat was totaal
not interesting dus dan maar verder. ze was een paar keer erg
geinteresseerd in bepaalde plekjes maar daar zitten ook weleens
katten, dus... op 1 plekje het toch nog even geprobeerd, niets. dan
dus maar door naar de bus. ik bedacht als ze in die straat de goot
niet opzoekt heeft ze echt gepoept. en ze zocht dus niet de goot op
dus ik blij.
gnagna moet ze gedacht hebben, ik heb nog wat in petto..
ze lag braaf in de bus, wees me op hoogcatharijnen keurig de trap aan,
ging keurig tussen alle mensen door richting de juiste trap en ineens
draaide ze een kwartslag om. hm dacht ik misschien en hond die aan
haar kont zat dat vindt ze niet lekker als ze aan het werk is dus nee
kom doorlopen. potverdrie, gaat ze ineens door de hurken. shit, dacht
ik en dan wel letterljijk!
en wat dan? mijn trein kan elk moment vertrekken maar die hoef ik niet
persee te halen, ik kan het niet laten liggen, had gelukkig zakjes bij
me maar was nog in dubio hoe ik het eens ging aanpakken. stond dus een
beetje met dat zakje in handen, bukken met mijn zware rugzak met laptop
erin doe ik maar niet, risico is dat ik bij 1 tikje omlig en ik moet
wylou ook nog vasthouden, laptop van mijn rug halen doe ik ook liever
niet midden in een stations hal, das wel een hele makkelijke prooi een
laptop tas naast een blinde die poep staat te rapen.
mijn reddende engel was een mevrouw die vroeg of ze me kon helpen.
heel graag zei ik en ze pakte me mijn zakje af. binnen een paar
seconden zat de drol veilig in het zakje en zei ze dat het gebeurd
was. ik heb haar hartelijk bedankt en ze nam de drol voor me mee naar
de dichtstbijzijnde afvalbak.
haha en ik was gered. mijn trein was wel weg maar ik had toch nog tijd
zat. blijkt maar weer dat wylou's hopen niet zo omvang rijk zijn.
binnen notime had ze alles opgeraapt. minou draaide soms hopen die je
met 1 zakje niet echt makkelijk op kon rapen.
pffft

net dacht ik kom we gaan een lekker blok lopen zonder tuig. ik wist
zeker wylou moet poepen en ik wilde er alles aan doen om die drollen
in het gras te laten komen ipv op de stoep of waar dan ook. lekkere
brokjes mee en eerst naar de overkant. wel iets gedaan, zal wel een
plas zijn ging ik vanuit dus met een brokje boven haar neus zou ze dan
mee mogen lopen. ik kwam een jongetje uit de straat tegen, die ik wel ken, met een jackrussel bij zich.

wylou wilde wel even weten wat voor vlees ze in de kuip had en even
snuffelen maar eigenlijk was het de moeite niet om te zeggen dat dat
nu even niet de bedoeling was. de jackrussel vond wylou niet geweldig,
mij wel want hij ging heel lief tegen mijn been opstaan en keek zo
eens omhoog van hee wie ben jij? met dat gekke staartje omhoog.
Jeroen het jochie vroeg of ik ook de laan rond ging, ja dus. oh dan
kunnen we wel gezellig samen lopen. best hoor.
dan komen altijd de leuke heerlijke onbezonnen kindervragen: is die
stok niet zwaar? (ik had mijn gewone stok bij me), nee hoor voel maar
even, enzovoorts.
wylou hield ik intussen al lopend netjes naast mij. ik kreeg de
opmerking haar staart is het zelfde als die van de jackrussel, die
staat ook schuin omhoog. ja, wylou was erg op mijn hand gericht liep
wel aardig wijd af en toe maar was dus blijkbaar heel erg met mij
bezig. leuk om te horen.
uiteindelijk kwam er aan de linkerkant overal gras naast de stoep en
al lopend met een iets langere lijn gingen we verder en af en toe
bleven we staan. uiteindelijk kwam er nog een klein plasje en ja hoor,
weer even later werd dan eindelijk de zo gehoopte drol gedraaid.
hiephoi, wylou zal wel gedacht hebben baas spoor jij wel? maar daar
wordt je een gelukkig mens van.
ik heb haar af en toe nog even laten snuffen, ik zie wylou er wel voor
aan zo gehaaid te zijn door te hebben als ik alles gedaan heb wordt er
niet meer gesnuffeld dus ik wacht nog wel effe!
maar verder ging ze dan maar mooi meelopen, meer vooraan dan volgend,
ze kan het gewoon niet laten!
andere honden liep ze zonder echt kijken voorbij en omdat ik 99
procent zeker wist dat er niet zomaar ineens iets uit zou komen liep
de rest van de wandeling gewoon lekker ontspannen en werd mij
honderduit gevraagd over mijn dagelijks leven smile.

vanavond gaan we met een clubje oud-amerikagangers inclusief een
docent van daar die nu in nederland is, de kroeg in. fijn idee dat ik
geen poepproblemen meer hoef te verwachten vandaag!morgen gaan we
gewoon lekker optijd naar nunspeet voor de alv van de nvg, eens kijken
of dit succesverhaal nog een vervolg krijgt smile.

groetjes,
Melanie